မဟာမောရဇာတ်တော်

မဟာမောရဇာတ်တော်

ရှေးရှေးတုန်းက ကာသိတိုင်းမှာ မဟာမောရ မင်းသားဆိုတာ ရှိခဲ့တယ်။ သူဟာ အလွန်အေးချမ်းပြီး မေတ္တာစိတ်ပြည့်ဝတဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်။ သူဟာ မည်သည့်သတ္တဝါကိုမျှ ဒုက္ခမပေးဘူး။ တစ်နေ့မှာတော့ မင်းသားဟာ နန်းတော်အတွင်း လမ်းလျှောက်ရင်း ထူးဆန်းတဲ့အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကတော့ နန်းတော်အနောက်ဘက်က လှောင်အိမ်အတွင်းက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ငိုရှိုက်သံ ဖြစ်တယ်။

မင်းသားဟာ စပ်စုစိတ်နဲ့ အဲဒီနေရာကို လိုက်သွားရာမှာ လှောင်အိမ်ငယ်တစ်ခုကို တွေ့တယ်။ အဲဒီလှောင်အိမ်ထဲမှာတော့ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ဟာ အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ငိုရှိုက်နေတယ်။ မင်းသားဟာ ကြက်ကလေးကို မြင်ပြီး သနားစိတ်တွေ ပေါ်လာတယ်။ သူဟာ ကြက်ကလေးကို လှောင်အိမ်ကနေ ထုတ်ယူပြီး သူ့ရဲ့ ပေါင်ပေါ်တင်တယ်။

“အသင် ကြက်ကလေး၊ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ကြောက်နေသနည်း။” မင်းသားက မေးတယ်။

ကြက်ကလေးက ပြန်လည်ဖြေကြားတယ်။ “အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်ကား အမဲလိုက်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ သားကောင် ဖြစ်ပါသည်။ သူ ကျွန်ုပ်ကို ဖမ်းဆီးပြီး ဒီမှာ ပစ်ထားခဲ့တယ်။ ကျွန်ုပ်ကား အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ဖို့ အလွန်ကြောက်ရွံ့နေပါ၏။”

မင်းသားဟာ ကြက်ကလေးရဲ့ အဖြစ်ကို ကြားနာပြီး စိတ်မှာ သနားစိတ်တွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါ်လာတယ်။ သူဟာ အမဲလိုက်သမားကို မုန်းတီးတယ်။ ဒါပေမယ့် သူဟာ မေတ္တာစိတ်နဲ့ ကြက်ကလေးကို နှစ်သိမ့်တယ်။ “စိတ်မပူနှင့်၊ ငါ မင်းကို ကယ်တင်ပေးမည်။”

မင်းသားဟာ ကြက်ကလေးကို ခေါ်ပြီး နန်းတော်ကို ပြန်လာတယ်။ သူဟာ ကြက်ကလေးကို အစာကျွေးတယ်။ ရေတိုက်တယ်။ ပြီးတော့ လှောင်အိမ်အစား ပိုမိုကျယ်ဝန်းတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ထားပေးတယ်။ ကြက်ကလေးဟာ မင်းသားရဲ့ ပြုစုလုပ်ကျွေးမှုကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တယ်။

အချိန်တွေကြာလာတဲ့အခါမှာတော့ ကြက်ကလေးဟာ မင်းသားရဲ့ ကျေးဇူးကို အမြဲတမ်း အမှတ်ရနေတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ အမဲလိုက်သမားဟာ နန်းတော်ကို ရောက်လာတယ်။ သူဟာ ကြက်ကလေးကို ပြန်လည်ရှာဖွေတယ်။ မင်းသားဟာ အမဲလိုက်သမားကို တွေ့တယ်။

“အသင် အမဲလိုက်သမား၊ ဘာကြောင့် ဒီမှာ ရောက်လာသနည်း။” မင်းသားက မေးတယ်။

“အရှင်မင်းသား၊ ကျွန်ုပ်ကား ကျွန်ုပ်ရဲ့ ကြက်ကလေးကို လာရောက်ရှာဖွေနေပါ၏။”

မင်းသားဟာ အမဲလိုက်သမားကို ပြန်လည်ဖြေကြား။ “အသင် ကြက်ကလေးဟာ ငါ့ရဲ့ အုပ်ထိန်းမှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်။ ငါ့ကို မင်းရဲ့ ကြက်ကလေးကို ပေးလိုက်။ ငါ မင်းကို ငွေနဲ့ ဆုချီးမြှင့်ပေးမယ်။”

အမဲလိုက်သမားဟာ မင်းသားရဲ့ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံတယ်။ မင်းသားဟာ အမဲလိုက်သမားကို ငွေပေးပြီး ကြက်ကလေးကို ပြန်လည် လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

မဟာမောရမင်းသားဟာ အဲဒီအချိန်ကစပြီး မေတ္တာစိတ်နဲ့ ကရုဏာစိတ်ရဲ့ အရေးပါပုံကို နားလည်သဘောပေါက်တယ်။ သူဟာ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် မေတ္တာထားပြီး ကရုဏာပြုတယ်။ သူဟာ နယ်ပယ်အားလုံးမှာ မေတ္တာနဲ့ ကရုဏာရဲ့ စံနမူနာတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ မဟာမောရမင်းသားဟာ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို ကြားနာရပြီး သစ္စာလေးပါးကို သိမြင်ကာ ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက မဟာမောရမင်းသားဟာ ဘုရားလောင်း ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်တော်မူခဲ့ပါတယ်။